Photography by Migdal Studio
Wejście prowadzi przez ciemny, wiśniowy hol. Drzwi z symbolicznym uchwytem w kształcie koła otwierają się na główną salę w jasnej, stonowanej kolorystyce. Ten kontrast zaprojektowano celowo: przejście z półmroku do światła działa jak próg, na którym zwalnia się krok, zanim zacznie się praktyka.
Materiały dobrano z myślą o dotyku i słuchu. Podłogę wykonano z naturalnego Marmoleum z dodatkiem łusek kakaowca z recyklingu, które nadają jej fakturę i ciepły odcień. To nawierzchnia, po której chodzi się boso. Ściany wyłożono lnianymi panelami, które tłumią dźwięk i dają sali domową akustykę, a drewno ociepla wnętrze. Przy realizacji studio współpracowało z lokalnymi twórcami i rzemieślnikami.
W sali i w szatni wiszą pająki z projektu Kalina, który Luiza Anyszka współtworzy z architektem Dawidem Stępniem. W głównej sali zawieszono Plony, słomiany pająk wykonany przez twórcę ludowego, a obok niego Kalinkę, której kolory powtarzają paletę wnętrza. Oświetlenie zaprojektowało Aureola Studio. Mieniące się kule pozwalają zmieniać natężenie i barwę światła, więc ta sama sala może służyć porannej praktyce, medytacji i wieczornym spotkaniom.
